unawa

Gusto kong magwala. Gusto ko ngunit di ko magawa. Di ko magawa dahil alam kong wala ako sa lugar. Wala akong karapatang maramdaman to ngunit di ibig sabihin nun na di ko na siya mararamdaman. Di ko lang masabi sayo ng harapan. Di ko lang mahanap ang tamang salita at paraan kung paano sabihin sayo. Di ko mahanap yung tamang panahon na ipasok to sa usapan. Sana malapit na yung panahon na iyon.

Gusto kong sabihin sayong ako ay iyo. Ako ay iyo. Gusto ko rin marinig yun galing sayo. Pero alam kong malabo. Malabo kasi wala akong kwenta para sayo. Kasi kaibigan mo lang ako. Kasi di naman parehas ang pagtingin natin sa isa't-isa. Malabo kasi wala akong deretsong sagot. Kasi wala akong lakas ng loob na malaman. Wala akong lakas ng loob na tanungin ka kung ganun din ba ako sayo.

Gusto kong sumuko. Ngunit susuko na ba ako dahil sinasaktan ko ang sarili ko dahil di ko kayang simulan ang dapat kong simulan? O marahil alam kong nagsasayang lang ako ng oras. Di ka pwedeng sumuko sa isang bagay na di mo pa sinisumulan ngunit bakit dito kahit di ko pa sinisimulan ay pagod na ako. Pagod na sa lahat.

Magagalit ba ako? Sasabihin ko ba sayo? O basta-basta na lang akong susuko? 

telephone booth.

I want to write about you, but I don't know where to start. 

Should I write about how important you've become to me, or how hard it is that you've become important to me? Or about how I want to want you but should not want you? To write about how you smile, how your hair fall when you put your head against my shoulders, how you subtly hold my hand when I try bring you closer, how you push me away while drawing me strongly, or how hard it is to be with you when I know I can't be.

I want to, but something tells me that writing about you would be the death of me.

complain

Say something, I'm giving up on you

once...

Everyone says goodbye. We part with a friend or a lover. But what should we do to make the parting beautiful? We have to be loyal to the process. We dare to say it is a beautiful goodbye. We remember it as a memory to be cherished not a moment that passed. It may be over but be happy that it happened.

keyk

Naalala kita bespren.

Alam mo ang iniisip ko kung kailan tayo huling kumain ng keyk. O kung kailan tayo hulng nagluto ng spaghetti. Naaalala ko lang na parang kailan lang yun tapos ikaw ngayon eh wala na.

Wasak.

Tumatawa ako dito pero di ko matago yung pakiramdam na gusto ko lang mabalikan na meron akong bespren na kayang balikan sa amin. O kaya yung lola ko na naghihintay sa akin. O yung uncle ko na magluluto at magkakatay ng manok para sa amin.

Maliit na bagay pero masakit kung mawawala sayo.

Iyak.

Naaalala ko po kayo Papa.

Pa, naalala ko nung bata ako na nagpalit na ako ng damit para sa bertdey ni Ate tapos sabi mo na di ako invited. Tapos umiyak ako ng umiyak tapos pumasok ako sa bahay at ayaw ko kayong papasukin. Sinarado ko pa yung sarili ko sa loob ng mga case ng Coke. Tapos ikaw pumunta ka sa akin tapos binuhat mo akong umiiyak na pumunta sa baha ninyo. Naalala ko yung keyk na handa ni Ate.

Awtsu,

Ma, naaalala ko po kayo.

Ma, naalala mo nung sa ilalim tayo ng puno ng mangga nung brthday mo tapos may keyk na dinala si Papuy at Ate Baba. Sabi mo bigyan ka namin ng plato tapos binigyan ka na rin namin ng keyk pero sabi mo konti lang. Ma, naalala ko po yung time na bumoto kayo nung last election. Sabi ninyo at least natry ninyo yung automated elections. Tinulak daw kayo ni Mami papunta sa school nun kasi sabi niya minsan lang daw yun. Ma, naalala ko rin nun yung bata pa ako tapos pag aalis kami nila Mommy, Daddy at Kuya sasabihin namin sa iyo: "Ma, me kami na!" Naalala ko na siguro sasbaihin, "O!" o kaya tatango ka lang.


Ar, Ma, Pa, namimiss ko po kayo. Parang di kumpleto yung uwi ko sa atin kung di ko kayo kasama. Pa, namimiss ko po yung tatawagin mo kami sa bahay ninyo tapos kakain lang po tayo. Ma namimiss ko yung matutulog kami sa bahay tapos magtotong-its lang po kami hanggang antukin o may mag-away. Ar, namimiss ko yung pupunta ako sa inyo na naglalakad tapos gagawin natin kahit anong maisip natin.

Kung nasaan po kayo. Namimiss ko po kayong tatlo. Umiiyak po ako ngayon. May report po ako bukas sa 101 tapos baka mawasak kami dun pero ok lang. Namimiss ko po kayo. Ingat po kayo palagi. Ipagdasal po ninyo ako dahil malapit na kayo sa kanya. Ipinagdadasal ko din po kayo.

Ar, labshu espren.

Pa, I love you po.

Ma, I love you very much,

pagpipilian

Kailan? 
Panahon na iyo ng mararamdaman,
Na unti-unti mo na pala akong nasasaktan,
Ang puso kong iyong pinapabayaan.

red

We don't just accept things

We challenge

But due to fear, we surrender

Doubting if we are strong enough to bear the pain

Asking if we are brave enough to accept the consequences

And in the end, regretting that we did nothing about it